Sosyal fobide kişinin başlıca korkusu başkalarının yanında küçük düşeceği, sıkıntı duyacağı ya da utanç duyacağı bir biçimde davranacağı korkusudur. Bu kişiler başkalarıyla etkileşimde bulunmalarını gerektiren ya da bir eylemi başkalarının yanında yerine getirmeleri gereken durumlardan korkarlar ve bunlardan olabildiğince kaçınmaya çalışırlar. 

Sık görülen sosyal fobiler şunlardır: başkalarının önünde konuşama-, başkalarının yanında yemek yiyememe ya da yazı yazamama, genel tuvaletleri kullanamama, söyleşileri başlatma ve sürdürememe, karşı cinsle çıkmama, üstleriyle konuşmama, küçük topluluk ve partilere girememe gibi.
 
Sosyal fobisi olan kişiler korku duydukları toplumsal durumlarda hemen her zaman sıkıntı (anksiyete) belirtileri (nefes alamama, çarpıntı, ellerde –vucutta titreme, sindirim sistemi ile ilgili şikayetler , ishal, kas gerginliği, yüz kızarması ) yaşarlar ,hatta ağır olgularda panik atakları gelişebilir.

Bu kişiler toplumsal durumlarda yaşadıkları sıkıntıyı diğer insanların anlayacağından ve komik duruma düşüp başkalarının kendileriyle ilgili olarak ‘gergin,zayıf, aptal ,zavallı’ gibi yargılarda bulunacağından korkarlar .Çeşitli sosyal durumlarda mahçup olma ve ya rezil olma korkusu yaşarlar. Başkalarının eleştirileri karşısında ciddi korkular gelişebilir. Yaklaşmakta olan toplumsal ya da başkalarının  katılımının olacağı durumlarda çok önceden başlayan belirgin bir beklenti anksiyetesi(sıkıntı) ortaya çıkar.

Ülkemizde tipik sosyal fobi türünde olmasa bile topluluğa girme, toplulukta konuşma, toplulukta özgür davranabilme konularında değişik derecelerde çekingenlik oldukça sık görülen bir durumdur. Bunların büyük bir kısmı hastalık düzeyinde bir rahatsızlık olarak ele alınmaz. Fakat kişinin ilişkilerinde ve iş hayatında bozulmalara neden olmaya başlarsa hastalık tanısı konarak tedaviye alınır.